Avrupa pazarında faaliyet gösteren sınır ötesi satıcılar için düşük fiyatlı doğrudan gönderim bir zamanlar görece esnek bir işletme modeliydi. Siparişleri yurt içinde alıp yurt içinden göndererek malları önceden yurt dışında stoklamaya gerek kalmıyor; bu hem stok baskısını azaltıyor hem de yeni ürünleri test etmeyi kolaylaştırıyordu.

Ancak bu yılın Temmuz ayından itibaren bu modelin maliyeti değişmeye başladı.

1 Kasım'dan itibaren AB ayrıca 2 euroluk bir işlem ücreti ekledi. Daha önce uygulamaya konan 3 euroluk geçici gümrük vergisiyle birlikte, koşulları karşılayan düşük değerli paketlerde beyan edilen her ürün kategorisi için 5 euroluk bir maliyet ortaya çıkabilir. Satış fiyatı yalnızca birkaç euro olan küçük ürünler için bu harcama artık göz ardı edilemez.

Görsel kaynağı: Google

Küçük paketlere art arda ücret gelirken düşük fiyatlı doğrudan gönderimin maliyeti artıyor

Önce AB'nin hangi kuralları değiştirdiğine bakalım.

Bu yıl 1 Temmuz'da AB, değeri 150 euroyu aşmayan ithal küçük paketler için 3 euroluk geçici gümrük vergisi uygulamaya başladı ve bu tür ürünlerin daha önce yararlandığı gümrük muafiyetini sona erdirdi.

1 Kasım'a gelindiğinde AB, 2 euroluk işlem ücretini de resmen uygulamaya koydu. Bu ücret 3 euroluk gümrük vergisinden farklıdır; esas olarak küçük paketlerin gümrük işlemleri ve denetimlerinden kaynaklanan maliyetleri karşılamak için kullanılır ve uygulama kapsamı 150 euronun altındaki ürünlerle sınırlı değildir. Koşulları karşılayan düşük değerli paketlerde iki ücret aynı anda doğabilir.

Yani bir paket üç farklı beyan edilmiş ürün kategorisini kapsıyorsa ve iki ücretlendirme koşulunu da karşılıyorsa, gümrük vergisi ile işlem ücretinin toplamı 15 euroya ulaşabilir.

Görsel kaynağı: consilium

Bunun düşük fiyatlı ürünler üzerindeki etkisi özellikle belirgin. Satıcılar bunu kendileri üstlenmeyi seçerse kâr daha da daralabilir; tüketiciye yansıtılırsa ürünün başlangıçtaki fiyat avantajı etkilenebilir.

Reuters'ın 30 Ekim tarihli haberine göre, Reuters'ın gördüğü Avrupa Komisyonu belgelerine dayanılarak, ilgili ücretlerin 2028-2034 yılları arasında her yıl AB'ye yaklaşık 6 milyar euro gelir sağlayabileceği belirtildi.

Görüldüğü üzere bu politika değişikliği yalnızca yeni bir ücret eklemekle kalmıyor; gümrük denetimi, pazarda adil rekabet ve sınır ötesi e-ticaret ithalat modelinin yeniden düzenlenmesini de kapsıyor.

Görsel kaynağı: Reuters

Yurt içinden doğrudan gönderimden Avrupa'da stoklamaya: platformlar yapılarını değiştirmeye başlıyor

Yeni kurallar yürürlüğe girdikten sonra sınır ötesi platformlar da lojistik düzenlemelerini hızlandırıyor. Bunun belirgin değişimlerinden biri, Avrupa'da yerel depolama ve sipariş karşılama kapasitesini artırmak.

SHEIN bunun daha temsili bir örneği. SHEIN, 2022 gibi erken bir tarihte Polonya'da Avrupa lojistik operasyonlarını yapılandırmaya başlamıştı. Aralık 2025'te Polonya'nın Wrocław kentindeki Avrupa lojistik merkezi resmen açıldı; robotlu toplama sistemi ve otomatik ayıklama ekipmanı devreye alınarak Avrupa'daki ana lojistik operasyonları üstlendi ve aynı zamanda yerel ve Avrupalı satıcılara sipariş karşılama desteği sağladı. 4 Kasım'da SHEIN ayrıca bu lojistik merkezini daha da genişletmek için 500 milyon euro yatırım yapmayı planladığını duyurdu.

AliExpress de Avrupa'daki yerel depo düzenlemesini güçlendiriyor. Tamamen sınır ötesi doğrudan gönderime bağımlı olmak yerine yerel depodan gönderim, ürünlerin sınır ötesi taşıma aşamalarını azaltabilir ve tüketicilerin bekleme süresini kısaltmaya yardımcı olabilir.

Bu hamleler platformların yurt içinden doğrudan gönderimden tamamen vazgeçeceği anlamına gelmiyor; Avrupa'da yerel sipariş karşılamanın giderek daha önemli bir işletme seçeneği haline geldiğini gösteriyor.

Görsel kaynağı: SHEIN

Küçük ve orta ölçekli satıcılar Avrupa'da önceden stok yapmalı mı?

Küçük ve orta ölçekli satıcılar için platformların art arda yurt dışı depolar kurması, kendilerinin de malları hemen oraya taşıması gerektiği anlamına gelmez.

Yurt dışı depolar gerçekten de sınır ötesi doğrudan gönderim aşamalarının getirdiği maliyet baskısının bir kısmını azaltabilir; ancak aynı zamanda depolama ücretleri, ilk aşama taşıma ücretleri, gümrük işlem maliyetleri ve stok yönetimi zorluğunu artırır. Ürün satışları istikrarsızsa önceden stok yapmak stok birikmesine ve sermayenin bağlanmasına da yol açabilir.

Sonuç olarak AB'nin bu düzenlemesi, sınır ötesi ürünlerin Avrupa pazarına girişindeki maliyet yapısını değiştiriyor. Geçmişte satıcılar fiyat avantajını daha çok yurt içi tedarik zincirine ve küçük paketlerle doğrudan gönderime dayanarak elde ediyordu; artık ürünün kendisinin yanı sıra lojistik düzenlemeleri, stok devir hızı ve vergi-ücret hesaplamaları da işletme verimliliğini etkileyen önemli faktörler haline gelecek.

Avrupa pazarında hâlâ talep var, ancak satıcıların bu işin maliyet hesabını yeniden yapmaları gerekiyor. Fiyat, sipariş karşılama verimliliği ve stok riski arasında denge kurup kuramayacakları, önümüzdeki dönemde dikkat edilmesi gereken bir işletme sorunu olacak.